Orjinal Adı: Opal
Yazar: Jennifer L. Armentrout
Sayfa Sayısı: 420


Arka Kapak Yazısı;
Hala kendini beğenmiş öküzün teki olsa da artık Daemon'a direnmekten vazgeçtim çünkü,off...ona çılgınlar gibi aşığım.

Daemon'ın duygularından bi türlü emin olamıyordum ama son günlerde hiç tahmin etmediğim kadar ciddi olduğunu kanıtladı.Birlikte akıl almaz tehlikelerden geçmiş ve bölük pörçük ilişkimizi bir araya getirmeye kendimizi o kadar kaptırmışız ki...şey...ah tamam,söylüyorum işte: O yanımdayken tüm bedenimin titremesine dindiremiyorum,birlikteyken adeta ateş alıyoruz.

Ama bizim dışımızda bir sürü sorun var.Ne kadar uğraşırsa uğraşsın,ailesini koruyamıyor,ona yardım etmeliyim.

Yaşadıklarımdan sonra artık eski Katy değilim.Bambaşka biriyim,geleceğim öyle belirsiz ki...Bizi sorunların çözümüne yaklaştıran her adım,aslında içinden çıkamayacağımız korkunç bir organizasyonun parçalarına götürüyor.

Ölümler hala acı veriyor,yardımlar en beklenmeyenlerden geliyor ve dostlar en ölümcül düşmanlara dönüşüyorlar ama biz geri adım atmayacağız.Sonunda dünyamız sonsuza kadar paramparça olsa bile.

Birlikte güçlüyüz... ve onlar bunu biliyorlar.

Yorumum;
Obsidiyen ve Oniks'i arkadaşımdan ödünç alıp okumuştum.Obsidiyen 1 günde bitmişti o günden beri Lux serisine hayranım.Yazar o kadar akıcı bi dile sahip ki zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz.Sayfalar elinizde su gibi akıp gidiyor.Opal diğer kitaplarda olduğu gibi bol aksiyona sahipti hele o sonu neyse spoiler vermiyim.Bu kitapta Daemon'nın romantik yanlarını gördüm ve bayıldım.En sevmediğim karakter ise Blake nefret ediyorum ondan.Kitap kısacası kendini okutturuyor.Ah Daemon ve Katy (kedicik) birlikte mükemmler ne diyebilirim ki...Size verebileceğim tek tavsiye eğer bu kitapları okumadıysanız en yakın kitapçıya koşun ve alın.

Puanım: 5\5